Türk Sanat Müziği dinliyorum . Dinledikçe içimde sanki bir boşluk bir eksiklik oluşuyor.

Biz yeni nesil artık ya aşık olmayı beceremiyoruz ya da aşkımız anlatmak için dijital hayatımızda duygularımızı ifade edecek kelimeleri bulmakta zorlanıyoruz. Söz yazarlarına gıpta ediyorum . Nasıl sevmiş aşklarını ne kadar derin yaşamışlar …

Aklıma birşey daha geldi şu da olabilir, eski aşıklar bizim kadar açamamış kendini, sevdiklerinde bu gizli kalan duygular patlamalarla ortaya çıkmış olabilir. Toplum kurallarına borçlu olabiliriz bu güzel sözleri belki de …

Bir örnek :

Kadehinde zehir olsa , ben içerim bana getir.

Dudakların mühür olsa ben açarım bana getir.

Ağladığın geceleri, kalbindeki acıları , çekinmeden bana getir,

Sen tükenme beni bitir.

Aşk bağının gülü ol da  , dikenini bana batır.

Bakma canım yandığına sorma benim halim nedir .

Ağladığın geceleri, kalbindeki acıları , çekinmeden bana getir,

Sen tükenme beni bitir.

Biz aşıkmıyız ???